Oosterveldkermis
Artikel uit het Gedenkboek 50 jaar parochie H. Pius X.
Voor het eerst georganiseerd op 15 en 16 oktober 1960.
Bedoeling : de parochianen feestelijk samenbrengen, opbrengst voor bouwfonds en parochiale doelen.
Een parochie die ook materieel van de grond af moet worden opgebouwd, heeft centen nodig, veel centen. Pastoor Meyer lanceerde in zijn gezinsgroep het idee van een ‘Vlaamse kermis’. Een aantal mensen hapte meteen toe en begon met de organisatie van wat de lange traditie van de Oosterveldkermis ( of Oosterveldfeesten ) zou worden.
Op zaterdag 15 en zondag 16 oktober 1960 had, in het Pius X-paviljoen ( de wijkschool ) en in een biertent op het terrein van de toekomstige kerk, de eerste kermis plaats met nonkel Bob en zijn poppenkast, een ballonwedstrijd en een “Ontdek de ster” voor kinderen. Voor “de jeugd van 18 tot 95 jaar” waren er dans, restaurant, bodega, tombola en bridgetoernooi. Het succes overtrof alle verwachtingen, aldus het parochieblad, zodat de toon was gezet en de kermis elk jaar verder werd uitgebouwd in dezelfde geest.
Het jaar daarop werd opnieuw een tent gezet, een spiegeltent, op de grond van de kerk; dit gebeurde ook de daaropvolgende jaren, tot de bouw van de kerk werd aangevat. De tweede kermis werd begin september georganiseerd maar vanaf de derde editie in 1962 werd meestal gekozen voor het laatste weekend van september.
Ter aankondiging van die derde Oosterveldkermis werd een uitgebreide programmabrochure in alle bussen van de parochie bezorgd, en ook dit ging vanaf toen tot de vaste gewoonten behoren. In dat derde jaar werd het zangspel “De witte cowboy” opgevoerd door het knapenkoor en andere koorleden, onder leiding van onderpastoor Omer Hamels. De vertoning had geweldig veel bijval. “Wat geen beroemde tv-sterren de vorige jaren hadden vermocht, dat hebt gij verwezenlijkt, jongens en meisjes: een tot barstens toe gevulde tent boeien, begeesteren en ontroeren.” Een initiatief dus dat voor herhaling vatbaar was ! Tijdens de vierde Oosterveldkermis, eind september 1963, werd een bewerking van de operette “Het witte paard ( Im weissen Rössl) “ gespeeld, ’t is te zeggen: de opvoering bestond uit liederen uit deze operette waar een origineel verhaal omheen was geweven. De titel luidde: “ Spionnen aan het meer”. Het was ‘een zangspel in 22 schuifjes met snode spionnen en veel Tiroolse zangers, voor U gebracht door de jongeren van Oosterveld”.
Voor deze toneelopvoering met zang, dans en een orkestje had regisseur Omer Hamels een 25-tal jongeren bijeengebracht. Die eerste Oosterveldkermissen waren, volgens de mensen die ze hebben meegemaakt, legendarisch leuk ( de latere ook trouwens, als je het ons vraagt ) . De bodega tijdens die eerste kermissen zal velen bijblijven, wisten meerdere ooggetuigen ons te vertellen !
Voor deze toneelopvoering met zang, dans en een orkestje had regisseur Omer Hamels een 25-tal jongeren bijeengebracht. Die eerste Oosterveldkermissen waren, volgens de mensen die ze hebben meegemaakt, legendarisch leuk ( de latere ook trouwens, als je het ons vraagt ) . De bodega tijdens die eerste kermissen zal velen bijblijven, wisten meerdere ooggetuigen ons te vertellen !
Het vele werk, de onvermoeibare ijver van de vrijwilligers en de grote opkomst van jong en oud wierpen jaar na jaar vruchten af: met de opbrengst werd de bouw van de parochiezalen en de kerk bekostigd en steun verleend aan parochiale werken. Honderden mensen hebben zich de voorbije halve eeuw collectief ingezet voor de Oosterveldkermis – namen noemen is onbegonnen werk, we zouden er te veel vergeten en dat zou dan jammer zijn! – en de parochianen kwamen in groten getale eten drinken, spelen, aan wedstrijden deelnemen, mekaar ontmoeten. Uit de verhalen blijkt dat niet alleen de bezoekers maar ook de medewerkers enorm veel plezier hebben beleefd tijdens die dagen, of ze nu in de kramen stonden of meedraaiden in het restaurant of de bodega, of zich inzetten voor de knappe klassieke concerten van jong en oud in de kerk, of voor de tombola of enig ander initiatief. In een naviering werd blijk gegeven van waardering voor de geleverde inspanningen.
De organisatoren vonden elk jaar weer de nodige enthousiaste medewerkers die vaak originele ideeën aanbrachten. Wie herinnert zich niet de massa volk en de gezelligheid in het restaurant, of de lekkere kaas en wijn, of op de binnenplaats de pannenkoeken, de frieten, de plantenkraam, de diverse kinderspelen, de paardenmolen, het springkasteel. En dan de prijzenkraam: de kleinere kinderen stonden met ogen als schoteltjes in drommen naar de rijkelijk uitgestalde prijzen te kijken, waarna ze geestdriftig punten gingen verzamelen en blij terugkeerden om het zo begeerde knuffeltje of kleurboek of wat dan ook te komen kiezen. De Komesien wakkerde jarenlang de creativiteit en het musiceer- en acteertalent van de jongeren aan via een wedstrijd voor podiumkunsten: muziek, voordracht, toneel, zang.. Tijdens de Oosterveldkermis van 1980 werd een kaartavond gelanceerd, die later met veel succes door Vosco werd voortgezet. In zonnige nazomers werd de koer met de kramen en de kinderspelen een plaats waar verscheidene generaties parochianen en oud-parochianen elkaar weervonden, nadat ze op de rommelmarkt iets onmisbaars op de kop hadden getikt.
De organisatoren vonden elk jaar weer de nodige enthousiaste medewerkers die vaak originele ideeën aanbrachten. Wie herinnert zich niet de massa volk en de gezelligheid in het restaurant, of de lekkere kaas en wijn, of op de binnenplaats de pannenkoeken, de frieten, de plantenkraam, de diverse kinderspelen, de paardenmolen, het springkasteel. En dan de prijzenkraam: de kleinere kinderen stonden met ogen als schoteltjes in drommen naar de rijkelijk uitgestalde prijzen te kijken, waarna ze geestdriftig punten gingen verzamelen en blij terugkeerden om het zo begeerde knuffeltje of kleurboek of wat dan ook te komen kiezen. De Komesien wakkerde jarenlang de creativiteit en het musiceer- en acteertalent van de jongeren aan via een wedstrijd voor podiumkunsten: muziek, voordracht, toneel, zang.. Tijdens de Oosterveldkermis van 1980 werd een kaartavond gelanceerd, die later met veel succes door Vosco werd voortgezet. In zonnige nazomers werd de koer met de kramen en de kinderspelen een plaats waar verscheidene generaties parochianen en oud-parochianen elkaar weervonden, nadat ze op de rommelmarkt iets onmisbaars op de kop hadden getikt.
Kortom, de Oosterveldkermis was tot op heden een hoogtepunt in het parochieleven. De activiteiten waren afgestemd op de diverse segmenten van de parochie, van heel jong tot heel oud, en zeer veel parochianen, de verenigingen, de gezinnen, de jeugdbeweging en ook de kleuterleidsters van de Pius X-wijkschool werkten mee met veel inzet en veel plezier. Iedere Piustiener heeft er ongetwijfeld zijn of haar eigen zalige herinneringen aan!
In de toekomst zal dit parochiefeest er wellicht anders gaan uitzien, minder gevuld, een beetje soberder. Andere tijden, andere zeden! Een voorlopig Comité vervangt Tony Verleyen die zich de voorbije jaren met de organisatie bezighield en in 2010 is overleden. Hopelijk zal in 2011 een nieuwe ploeg in de voetstappen van Tony treden.
Rik Corens en Irène Smets
In de toekomst zal dit parochiefeest er wellicht anders gaan uitzien, minder gevuld, een beetje soberder. Andere tijden, andere zeden! Een voorlopig Comité vervangt Tony Verleyen die zich de voorbije jaren met de organisatie bezighield en in 2010 is overleden. Hopelijk zal in 2011 een nieuwe ploeg in de voetstappen van Tony treden.
Rik Corens en Irène Smets